Mannetje wat wordt je groot

Mannetje wat wordt je groot

Gisteren was ik foto’s vanaf de geboorte van Lewis aan het kijken. Je leeft die eerste maanden zo in een rollercoaster, dat je amper tijd hebt om zulk soort dingen terug te kijken. Gewoon geen energie voor. Nu merk ik dat ik steeds meer tijd en zin krijg voor dat soort dingen.

Maar bij het zien van deze foto werd ik opslag best wel emotioneel. Ik dacht altijd dat Miles niet veel was gegroeid afgelopen maanden, maar bij het zien van deze foto zie ik daar ineens een klein kereltje. Ik zie zoveel op deze foto en dat maakt me eigenlijk verdrietig en emotioneel. Ik zie hier een klein kereltje, dat met zijn flesje melk nog even bij mama wilt zitten. Ook in die hectische tijd van net een broertje erbij, aandacht delen, graag even wil knuffelen bij mama. Ik zie z’n schattige blik in de ogen en zie een kereltje die smacht om aandacht en knuffels van mama, maar die ook moeite heeft gehad om die aandacht in één keer te moeten delen. En dat vind zo sneu om te zie. Niet dat ik het anders had gewild, maar als je mama bent herken je het vast: dat eeuwige momguilt!

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.